Kwaliteitsvolle koffie sinds 1937

Kwaliteitsvolle koffie voor de fijnproever, gebrand met meer dan 80 jaar vakkennis. Onze missie is duidelijk: de lekkerste vers gebrande koffie aanbieden. Dit doen we al sinds 1937 op ambachtelijke wijze.

1937

Opstart Mokabon als koffiebranderij

Erminio Mazzaro verhuisde in de jaren '30 uit de buurt van Padua naar Zelzate. Hij ontmoette er zijn vrouw Bertha Gauwe en ze verhuisden naar de Donkersteeg in Gent, waar ze een koffiebranderij begonnen. Hij brandde de bonen in de kelder, zij verkocht de versgebrande koffiebonen op het gelijkvloers

1951

Het oudste koffiehuis van Gent

In de jaren ’50 kwam ook de gelagzaal erbij, en dat "Salon du Café" was meteen een schot in de roos. Ook de eerste Turkse en Noord-Afrikaanse arbeidsmigranten voelden zich hier direct welkom. En dat woord Mokabon? Moest dat niet met twee k’s? Neen, het is gewoon een korte Italiaanse manier om ‘goeie koffie’ te zeggen. Wist je trouwens dat er in Verona ook een Mokabon bestaat?

1964

Erminio Mazzaro ontwikkelt zijn eigen espressomachine

Erminio merkte al snel dat de Belgen hun koffie anders dronken dan de Italianen. Hij vatte het plan op om zelf een koffiemachine te ontwerpen, die koffie zou schenken naar de smaak van zijn Belgische cliënteel. In Italië zette hij een bedrijfje van koffiemachines op, dat hij rond het midden van de jaren 60 naar Destelbergen overbracht.

1991

Tom Duran: Passie voor het vak en oog voor detail

Toen Erminio de pensioenleeftijd bereikte, zouden normaalgezien de kinderen de zaak in de Donkersteeg verderzetten. Maar ook zij voelden de aantrekkingskracht van het migreren en trokken naar de Verenigde Staten. Mokabon kwam in handen van nieuwe eigenaar Tom Duran.

Tom tilde de koffiezaak met zijn expertise en vakkennis naar een hoger niveau. Zo brandde hij zijn koffiemelanges iedere week vers volgens de slow-roast methode. Premium koffiebonen met aandacht geselecteerd, gebrand en gekeurd, dat was zijn devies.

2023

Generatiewissel

Grace en Quentin namen de zaak begin 2023 over van Christine en Tom. Grace is de dochter van Christine en groeide als het ware op boven de Mokabon. Ze heeft dan ook heel veel meegedraaid in de zaak die haar moeder mede met Tom Duran in 1991 overnam. Dat zij het nieuwe gezicht van de zaak is dan ook voor de hand liggend. Quentin vervolmaakt zich ondertussen als koffiebrander onder het toeziend oog van Tom.

Een kopje koffie als grote sociale verbinder

01

Een rustpunt

In een snel veranderende wereld waar voor velen nood is aan een rustpunt, aan een plek die niet verandert, en waar niet plots tien mensen met een laptop zitten te werken... is er Mokabon: een safe haven, een zeldzame haven waar de tijd lijkt stil te staan. Zonder wifi en strak decor. Stap hier binnen en je krijgt meteen een stukje geschiedenis mee. En verhalen, want wat je hier hoort, hoor je nergens anders.

02

Zonder sociale grenzen

Uniek aan het koffiehuis is dat er absoluut geen sociale grenzen zijn: een chique, net gecoiffeerde dame uit de Latemse bourgeoisie zit er gemoedelijk naast een sjofele kunstschilder of een bekende Vlaming maakt er een praatje met de postbode. Die amicale, losse sfeer, is een erfenis uit het verleden en wordt versterkt doordat er amper tien tafeltjes staan. Wie binnenkomt en geen vrije tafel ziet, schuift aan bij een nobele onbekende, waardoor er - vrijwel elke keer - een leuk gesprek ontstaat. 

01

Een rustpunt

In een snel veranderende wereld waar voor velen nood is aan een rustpunt, aan een plek die niet verandert, en waar niet plots tien mensen met een laptop zitten te werken... is er Mokabon: een safe haven, een zeldzame haven waar de tijd lijkt stil te staan. Zonder wifi en strak decor. Stap hier binnen en je krijgt meteen een stukje geschiedenis mee. En verhalen, want wat je hier hoort, hoor je nergens anders.

02

Zonder sociale grenzen

Uniek aan het koffiehuis is dat er absoluut geen sociale grenzen zijn: een chique, net gecoiffeerde dame uit de Latemse bourgeoisie zit er gemoedelijk naast een sjofele kunstschilder of een bekende Vlaming maakt er een praatje met de postbode. Die amicale, losse sfeer, is een erfenis uit het verleden en wordt versterkt doordat er amper tien tafeltjes staan. Wie binnenkomt en geen vrije tafel ziet, schuift aan bij een nobele onbekende, waardoor er - vrijwel elke keer - een leuk gesprek ontstaat. 

"Het kleine, gezellige koffiehuis in de donkersteeg is al decennialang de plek waar mensen van allerlei pluimage dagelijks langsgaan voor een kopje troost en versgebrande boontjes."

Openingstijden koffiehuis & winkel

Maandag

9:30-17:30

Dinsdag

9:30-17:30

Woensdag

9:30-17:30

Donderdag

9:30-17:30

Vrijdag

9:30-17:30

Zaterdag

10:00-18:00